Η επίσκεψη στο Μύρτιλλο αφορούσε 2 άξονες. Ο πρώτος είχε ψυχαγωγική διάσταση με τις/τους καταρτιζόμενες/-ους να στηρίζουν με την παρουσία τους ένα πρωτότυπο και πρωτοποριακό εγχείρημα μιας καφετέριας η οποία λειτουργεί ως cafe – πολυχώρος Λόγου/Τέχνης, και αποτελεί μια καινοτόμο αυτοδύναμη εργασιακή και εκπαιδευτική μονάδα, όπου όλοι οι εργαζόμενοί της είναι συνυπεύθυνοι για τη βιωσιμότητά της (το 90% των εργαζομένων στο Myrtillo ανήκει στις ευάλωτες ομάδες – άτομα με αναπηρίες). Είχαμε επίσης την ευκαιρία καταρτιζόμενοι και εκπαιδευτές στο πλαίσιο της εξωστρέφειας να ανταλλάξουμε ενδιαφέρουσες απόψεις και να διευρύνουμε την σχέση μας.
Η επίσκεψη στο Μύρτιλλο αφορούσε 2 άξονες. Ο πρώτος είχε ψυχαγωγική διάσταση με τις/τους καταρτιζόμενες/-ους να στηρίζουν με την παρουσία τους ένα πρωτότυπο και πρωτοποριακό εγχείρημα μιας καφετέριας η οποία λειτουργεί ως cafe – πολυχώρος Λόγου/Τέχνης, και αποτελεί μια καινοτόμο αυτοδύναμη εργασιακή και εκπαιδευτική μονάδα, όπου όλοι οι εργαζόμενοί της είναι συνυπεύθυνοι για τη βιωσιμότητά της (το 90% των εργαζομένων στο Myrtillo ανήκει στις ευάλωτες ομάδες – άτομα με αναπηρίες). Είχαμε επίσης την ευκαιρία καταρτιζόμενοι και εκπαιδευτές στο πλαίσιο της εξωστρέφειας να ανταλλάξουμε ενδιαφέρουσες απόψεις και να διευρύνουμε την σχέση μας.
Ο δεύτερος άξονας αφορούσε την συμμετοχή μας σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα με εκπαιδευτή – επιμελητή του προγράμματος τον Δρ. Στέλιο Πελασγό, (Ιστορητής, Δρ. Παιδαγωγικής, Συγγραφέας) ο οποίος ξεκίνησε την αναβίωση της τέχνης της προφορικής λογοτεχνίας και αφήγησης στην Ελλάδα. Σπούδασε και δημιούργησε στα τέσσερα μονοπάτια των παραδοσιακών παραμυθάδων και των σύγχρονων αφηγητών: τη λογοτεχνία / φιλολογία, την παιδαγωγική, το θέατρο και την ψυχολογία.
Ο κος Πελασγός με αφετηρία την έκθεση ζωγραφικής η οποία εκτίθεται σε μόνιμη βάση στο Μύρτιλλλο ενός ανάπηρου ζωγράφου που συνεργάζεται με το Μύρτιλλο και αποτυπώνει με το χρώμα και την γραμμή το βίωμα της αναπηρίας, έδωσε στους συμμετέχοντες στο πρόγραμμα την ευκαιρία να περιηγηθούν ανά ομάδες στην έκθεση, να “αφουγκραστούν” τα εσωτερικά νοήματα του κάθε πίνακα και στο τέλος να αφηγηθούν στην ολομέλεια τα συναισθήματα που τους προκάλεσε ο κάθε πίνακας, να συζητήσουν θέματα που σχετίζονται με την αναπηρία και να καταγράψουν σε φύλα εργασίας τους τίτλους που θα έβαζαν σε κάθε πίνακα. Επίσης μίλησαν στους/στις καταρτιζόμενους/νες τα άτομα τα οποία εργάζονται μέσω πρακτικής άσκησης στο καφέ για τις προκλήσεις που συνάντησαν καθώς και την εργασιακή εμπειρία που απέκτησαν δουλεύοντας και βοηθώντας ενεργά τους εργαζομένους στο καφέ.
Τέλος ακούσαμε για τα προβλήματα κοινωνικής αποδοχής, ενσωμάτωσης καθώς και την έλλειψη ουσιαστικής εργασιακής απασχόλησης, που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρίες, εστιάζοντας οι ομιλητές στην ανάγκη της εξάλειψης των προκαταλήψεων και των στερεοτύπων απέναντι στα άτομα με αναπηρίες και τον ουσιαστικό διάλογο που πρέπει να ανοίξει για την πλήρη κοινωνική τους ένταξη.